De ideale man bestaat niet

Gepubliceerd op De Telegraaf, door Jolanda Janssen

De liefde. We praten er graag over en er zijn talloze films en boeken aan gewijd. Maar we begrijpen er maar bar weinig van. Reden voor de Amsterdamse wetenschapsjournalist Mark Mieras (47) om alle onderzoeken op liefdesgebied eens op een rijtje te zetten. Conclusie: „Liefde is strijd. Zowel met je partner als in jezelf.”

Liefde is tegenstrijdig en dat is lang niet altijd makkelijk”, zegt Mark Mieras, wiens boek Liefde afgelopen vrijdag is verschenen. „Vreemdgaan bijvoorbeeld is een oerinstinct en heel diep in de hersenen als succesvolle strategie vastgelegd.

Voor mannen is het evolutionaire plannetje: hoe meer vrouwen in bed, hoe meer kinderen. En ook vrouwen gaan vreemd. Dat vinden ze vaak heel verwarrend. Ze begrijpen niet hoe ze hun huwelijksgeluk zo op het spel kunnen zetten. Maar als in de oertijd de man overleed, had de vrouw een groot probleem: haar kinderen waren ten dode opgeschreven. Tenzij ze een hechte sociale band had met een andere man. Bij sommige natuurvolken zie je nog steeds dat de man zijn vrouw aanmoedigt seksueel contact te hebben met zijn broer, als verzekering dat zijn kinderen het overleven als hij er niet meer is.”

In verschillende gebieden van de hersenen zitten centra die zich met de liefde bezighouden, en die stammen uit verschillende tijden van het bestaan van de mens. „De voortplantingsdrift zit heel diep, is heel oud. De behoefte aan intimiteit is weer veel recenter ontstaan. Als je het fijn in bed wilt hebben, moet er een evenwicht zijn tussen die verschillende lagen; tussen het reptielenbrein en het mensenbrein, tussen seksuele drift en intimiteit”, zegt Mieras.

Vrouwen hebben de hele evolutie lang moeten schipperen. Mieras: „Ze vrijen graag met een man met veel testosteron, want dat kan het begin zijn van een rijk nageslacht. Maar mannen met veel testosteron besteden gemiddeld minder tijd aan hun vrouw en zijn niet zo geschikt om de kinderen te voorzien van veiligheid en zorg. De vrouw wil het dna van een rokkenjager en de zorg van een goede vader: dat is een onoplosbaar probleem. De ideale partner bestaat niet.”

Omdat ze altijd zo kwetsbaar waren, zijn vrouwen heel erg zorgvuldig in de keuze van hun partner. Mieras: „Het is fascinerend te zien hoe daarbij geur werkt. Mannen zijn heel visueel ingesteld, vrouwen gebruiken hun neus. Ze ruiken het dna van de man: voor het voortbestaan van je genen is het niet goed als je iemand kiest met gelijke genen. Voor de man was dat minder belangrijk, maar zij baarde de kinderen en moest de goede keuze maken. Die scherpe neus hebben vrouwen tot de overgang, daarna verdwijnt het.”

Ben je op zoek, dan adviseert Mieras fouten te maken. „Dan ben je kwetsbaar en dat maakt je aantrekkelijk. Speeddating en internetdating zijn leuk, maar de keus is te groot. De hersenen kunnen dat niet aan. Je kunt ook niet uit 24 soorten jam de lekkerste kiezen, dat zijn er te veel.”

Wat Mieras in al de onderzoeken die hij heeft doorgespit nog het meest heeft verrast, is dat liefde een ontwikkelingsspurt van de hersenen teweegbrengt. Mieras: „Zelfs als je ongelukkig verliefd bent, groei je. Wie liefheeft, ontwikkelt zich, en wie zich ontwikkelt, voelt zich gelukkig. Dus ook als het tegenzit: liefde is nooit voor niets.”

You may also like...

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.